LA FONTANELLA - RESTAURANT, COMFORTLOGIES, BED & BREAKFAST AAN LA ROCHE-EN-ARDENNE

Restaurant et logements à La Roche-en-Ardenne
Français Nederlands


 

LA FONTANELLA
M & Mme Bellinaso-Modave
Rue Châmont 32
6980 La Roche-en-Ardenne
Tél. 00 32 (0) 84 411 773
GSM 00 32 (0) 498 262 870

Pour nous contacter
 

Historisch

_____________________________________________________________________

Home > Historisch > Ontvangst

Restaurant La Fontanella Kamer met Ontbijt Bed & Breakfast
La Roche en Ardenne


La Roche-en-Ardenne Le Moulin à écorces


Deze foto toont de Moulin des tanneries Orban, die zich op de oever van het beekje Bronze bevindt.

Tijdens de winter, wanneer de beken stegen wegens de regen en door het smelten van de sneeuw, draaiden de schoepwielen van s morgens tot 's avonds en verpletterden de schorsen zodat het verpletterde looi zijn rol kon vervullen.

Het looien vereist veel water; dit moet zoet en mag niet zuur zijn, ook niet kalkachtig : t.t.z. men vindt dit niet overal, maar dit vereist tevens veel eikenschors.

De looier bezit op deze manier via de beekjes van Bronze, Hermeux en Pierreux het ideale water en door het feit dat de streek van La Roche veel eikenhakhout bezit was het dus aangewezen dat bij ons de lederindustrie ontstond.


Lederlooigroep, in het begin van de eeuw


De lederindustrie Bechet en Vander Weyen zijn gevestigd op het beekje van Hermeux, dat in de diepte ligt ten opzichte van de weg naar Hives. De kuilen die u kunt opmerken voor de gebouwen en die bedekt zijn met latten, dienen voor het opbergen van de vellen die daarin 4 tot 6 jaar zullen vertoeven.


De lederlooierijen Bastogne, Fison, Halleux, Mareschal, Marquet, Orban de Xivry, Racot, Taillard en Vanderweyen bezaten samen twintigduizend vellen, maar dit volgens een verschillende graad, vermits de meest belangrijke verscheidene duizenden vellen verwerkten, terwijl anderen er slechts enkele honderden verwerkten, die dikwijls in de streek gekocht werden.


Lederlooierij Fison en Orban

Deze foto toont het beekje van Bronze aan dat vanaf Champlon naar beneden vloeit en dat het water van het beekje van Hermeux bij de brug van Gattes opvangt.


Het looien

Ziehier op opeenvolgende wijze, de voorbereidingsfasen die beschreven worden.

De vellen komen verpakt toe, de vacht naar buiten gekeerd. Deze werden sterk gezouten om bederf te voorkomen tijdens lange reizen in landen of per boot vooraleer verwerkt te worden. Men zal deze vellen dus eerst ontzouten door deze gedurende acht dagen in de rivierbedding te laten weken, waar zij elke dag omgekeerd zullen worden.


Lederlooierij Taillard met lederdroger en de Gatte-brug


Deze brug ligt aan de grens van de gemeenten van La Roche, Beausaint en Hives. Het is daar dat de Bronze het beekje van Herneux opvangt  dat nabij  twee lederlooierijen ligt.


De vellen zijn dan klaar om in de warme kuilen geplaatst te worden. Dit is een lange sombere gang enkel voorzien van de deur die als opening dient en waarin de vellen, die op stokken liggen, naast elkaar geplaatst worden zodanig dat zij mekaar bijna raken. De temperatuur stijgt en veroorzaakt een begin van bederf en het is dus noodzakelijk de progressie te volgen, zoniet loopt men het risico dat een verrottingsprocedure zou beginnen.

De arbeider die verantwoordelijk gesteld wordt voor de warme kuilen krabt op elk vel met een instrument en verwijdert de vellen waarvan de haren loskomen.


Weg van Hives en Champlon omstreeks 1920


Wij bevinden ons op het uiterste gedeelte van het grondgebied van La Roche, de kleine beek van Herneux vormt de grens tussen de gemeenten van La Roche en Hives en op de rechterkant, op 20 m.,

De Bronze vormt de grens met de gemeenten van La Roche en Beausaint.

De Herneux komt in de stortgelegenheid terecht


De leerlooierijen


De vellen worden dan bij de onthaarders gebracht, die deze plat uitstrijken en die de vacht bij middel van ontharingsmessen waarvan de snijkanten afgestompt werden, behandelen. Na het wassen van deze vellen, gaan deze naar de ontleerders die met hetzelfde procédé, maar met fijnere messen, de vellen van hun binnengedeelte ontdoen en hun de gewenste dikte geven. Na deze opnieuw gewassen te hebben met water, gaat het leder nu in een aantal baden belanden waarvan de densiteit constant maar stilaan verhoogd wordt; het leder verblijft ongeveer drie dagen in elk bad en zwelt telkens meer door het opslorpen van het looiprodukt.


La Roche – De Leerlooierijen en de heuvel van Corumont


Zicht van Bon Dieu de Maka omstreeks 1910. Wij bemerken de groep van de leerlooierijen Orban die zich langs de beek Bronze bevinden en die een looimolen bezaten.


Het leder is klaar om in de kuilen geplaatst te worden, die door een laag van eikenschors bedekt werden, die looi genoemd werden. Elke kuil kon ongeveer 40 ledervellen bevatten.

Eens dat deze gevuld werd, bedekte men deze met  balken en dit alles bevond zich onder water. Twee jaar later werden de vellen eruit genomen en nogmaals in een kuil geplaatst met een nieuw looi. Sommige looiers onderwierpen hun leder aan een derde looibeurt, dit bracht de fabricatieperiode tot 6 jaar. Men zei dan dat om goed te looien tijd (TEMPS) en looi (TAN) nodig was.

Toen kwam uiteindelijk het drogen, in stapelplaatsen die zich in open lucht bevonden, gevolgd door het slaan op de vellen met een houten instrument op grote graniettegels; nadien komt het borstelen, het samenbundelen per 5 stuks en de verzending.


De vallei van Bronze rond 1900


Wij bevinden ons op het grenspunt van de gemeenten van Beausaint, Hives en La Roche

Wij merken de Gatte-brug op, met haar harmonieuze structuur, die reeds vermeld werd  in de Franse militaire archieven van 1695.


De haren werden nauwkeurig gedroogd en in zakken geplaatst ter attentie van de plafonneurs, de grove versnipperingen die bestemd waren voor de fabrikanten van sterke lijm, werden ook op de weide gedroogd. De gebruikte tan was bestemd voor het aanmaken van vuur in de gezinnen.

Het leder van La Roche was zeer bekend, maar het was de Belgische Staat die de beste klant was, vooral voor het leger.

Tanneries de La Roche